813-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، كَانَ يَقْرَأُ فِي صَلاَةِ الْمَغْرِبِ بِنَحْوِ مَا تَقْرَءُونَ { وَالْعَادِيَاتِ } وَنَحْوِهَا مِنَ السُّوَرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا يَدُلُّ عَلَى أَنَّ ذَاكَ مَنْسُوخٌ وَهَذَا أَصَحُّ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Урва хабар бердики, унинг отаси шом (мағриб) намозида сиз қироат қилаётган ‹Вал-одиёт› ва шунга ўхшаш суралар чамасида қироат қилар эди. Абу Довуд айтди: «Бу, анависи (узун суралар) мансух (бекор қилинган) эканлигига далолат қилади ва бу саҳиҳроқдир.»