حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَامِرٍ، قَالَ لاَ يَقُولُ الْقَوْمُ خَلْفَ الإِمَامِ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَلَكِنْ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ .
Бизга Бишр ибн Аммор ривоят қилди, бизга Асбот Мутаррифдан, у Омирдан ривоят қилди, у деди: Қавм имомнинг орқасида Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ демайди, балки улар Раббано лакал ҳамдуъ дейишади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Имом: Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ деса, Роббана ва лакал ҳамдъ денглар. Зеро, кимнинг сўзи малоикаларнинг сўзига мувофиқ келса, унинг олдинги гуноҳлари кечирилади,
Имом ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сиз ‹Аллаҳумма роббана лакал-ҳамд› денглар, чунки кимнинг сўзи малоикаларнинг сўзига тўғри келса, унинг олдин (ўтган) гуноҳи мағфират қилинади
‹Ал-карм› деманглар, балки ‹ал-инаб› (узум) ва ‹ал-ҳабала› денг
Имом Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ деганда, сизлар Аллаҳумма Раббано лакал ҳамдуъ денглар. Зеро, кимнинг сўзи малакларнинг сўзига мувофиқ келса, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади