حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، سَمِعْتُ أَعْرَابِيًّا، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَرَأَ مِنْكُمْ { وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ } فَانْتَهَى إِلَى آخِرِهَا { أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ } فَلْيَقُلْ بَلَى وَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ وَمَنْ قَرَأَ { لاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ } فَانْتَهَى إِلَى { أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى } فَلْيَقُلْ بَلَى وَمَنْ قَرَأَ { وَالْمُرْسَلاَتِ } فَبَلَغَ { فَبِأَىِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ } فَلْيَقُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ " . قَالَ إِسْمَاعِيلُ ذَهَبْتُ أُعِيدُ عَلَى الرَّجُلِ الأَعْرَابِيِّ وَأَنْظُرُ لَعَلَّهُ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَتَظُنُّ أَنِّي لَمْ أَحْفَظْهُ لَقَدْ حَجَجْتُ سِتِّينَ حَجَّةً مَا مِنْهَا حَجَّةٌ إِلاَّ وَأَنَا أَعْرِفُ الْبَعِيرَ الَّذِي حَجَجْتُ عَلَيْهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад аз-Зуҳрий ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, менга Исмоил ибн Умайя ривоят қилди: Мен бир аъробийнинг шундай деганини эшитдим, у Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитганини айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сизлардан ким ‹Ват-тини ваз-зайтун› ни ўқиб унинг охири ‹Алайсаллаҳу би-аҳкамил-ҳокимийн› га етса, ‹Бало ва ана ало залика минаш-шоҳидийн› десин. Ким ‹Ло уқсиму би-явмил-қияма› ни ўқиб ‹Алайса золика биқодирин ало ан юҳйиял-мавто› га етса, ‹Бало› десин. Ким ‹Вал-мурсалот› ни ўқиб ‹Фаби-аййи ҳадийсин баъдаҳу юъминун› га етса, ‹Аманно биллаҳ› десин.» Исмоил деди: Мен аъробийнинг олдига қайтиб, балки янглишгандир деб текширмоқчи бўлдим. Шунда у: «Эй жияним, мен буни ёдламадим деб ўйлайсанми? Мен олтмиш марта ҳаж қилганман, уларнинг ҳар бирида ўзим ҳаж қилган туяни танирдим» деди.