حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " آمِينَ " .
Бизга ал-Қаънабий ривоят қилди, у Моликдан, у ибн Шиҳобдан, у Саъийд ибн ал-Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмондан — бу иккови унга Абу Ҳурайрадан хабар берди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Имом омийн деганида, сизлар ҳам омийн дейинглар. Чунки кимнинг омийни малоикаларнинг омийнига мувофиқ келса, унинг ўтган гуноҳи мағфират қилинади.» Ибн Шиҳоб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам «Омийн» дер эди.