حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ، قَالَ أَخَذَ عَلْقَمَةُ بِيَدِي فَحَدَّثَنِي أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ أَخَذَ بِيَدِهِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ بِيَدِ عَبْدِ اللَّهِ فَعَلَّمَهُ التَّشَهُّدَ فِي الصَّلاَةِ فَذَكَرَ مِثْلَ دُعَاءِ حَدِيثِ الأَعْمَشِ " إِذَا قُلْتَ هَذَا أَوْ قَضَيْتَ هَذَا فَقَدْ قَضَيْتَ صَلاَتَكَ إِنْ شِئْتَ أَنْ تَقُومَ فَقُمْ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ تَقْعُدَ فَاقْعُدْ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Ҳасан ибн Ҳурр Қосим ибн Мухаймирадан ривоят қилди. У айтди: Алқама қўлимдан тутиб менга ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Масъуд унинг қўлидан тутган, ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдуллаҳнинг қўлидан тутиб унга намозда ташаҳҳудни ўргатган эдилар. Сўнг у Аъмаш ҳадисидаги дуонинг ўхшашини зикр қилди: «Буни айтганингда ёки буни адо этганингда намозингни адо этган бўласан. Агар турсанг туравер, агар ўтирсанг ўтиравер».