حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، حَدَّثَنِي شَقِيقُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كُنَّا إِذَا جَلَسْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ قَبْلَ عِبَادِهِ السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُولُوا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ وَلَكِنْ إِذَا جَلَسَ أَحَدُكُمْ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمْ ذَلِكَ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ - أَوْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ - أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ثُمَّ لْيَتَخَيَّرْ أَحَدُكُمْ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فَيَدْعُو بِهِ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Сулаймон Аъмашдан хабар берди, менга Шақийқ ибн Салама Абдуллаҳ ибн Масъуддан ривоят қилди. У айтди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намозда ўтирганимизда: «Бандаларидан олдин Аллаҳга салом бўлсин, фалончига ва фалончига салом бўлсин» дер эдик. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Аллаҳга салом бўлсин деманглар, чунки Аллаҳнинг Ўзи Саломдир. Балки бирингиз ўтирганида шундай десин: ‹Барча таъзимлар, намозлар ва покликлар Аллаҳга хосдир. Эй Набий, сенга салом, Аллаҳнинг раҳмати ва баракотлари бўлсин. Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Зеро сизлар буни айтсангиз, бу осмондаги ва ердаги — ёки осмон билан ер орасидаги — ҳар бир солиҳ бандага етади. Гувоҳлик бераманки Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, ва гувоҳлик бераманки Муҳаммад Унинг бандаси ва Расулидир.› Сўнг бирингиз дуолардан ўзига энг ёққанини танлаб, у билан дуо қилсин».
حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ الْمُنْتَصِرِ، أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ، - يَعْنِي ابْنَ يُوسُفَ - عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا لاَ نَدْرِي مَا نَقُولُ إِذَا جَلَسْنَا فِي الصَّلاَةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ عَلِمَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ . قَالَ شَرِيكٌ وَحَدَّثَنَا جَامِعٌ، - يَعْنِي ابْنَ شَدَّادٍ - عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بِمِثْلِهِ قَالَ وَكَانَ يُعَلِّمُنَا كَلِمَاتٍ وَلَمْ يَكُنْ يُعَلِّمُنَاهُنَّ كَمَا يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ " اللَّهُمَّ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِنَا وَأَصْلِحْ ذَاتَ بَيْنِنَا وَاهْدِنَا سُبُلَ السَّلاَمِ وَنَجِّنَا مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَجَنِّبْنَا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَبَارِكْ لَنَا فِي أَسْمَاعِنَا وَأَبْصَارِنَا وَقُلُوبِنَا وَأَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ وَاجْعَلْنَا شَاكِرِينَ لِنِعْمَتِكَ مُثْنِينَ بِهَا قَابِلِيهَا وَأَتِمَّهَا عَلَيْنَا " .
Бизга Тамим ибн Мунтасир ривоят қилди, бизга Ишоқ, яъни ибн Юсуф, Шарийкдан, у Абу Ишоқдан, у Абу Аҳвасдан, у Абдуллаҳдан хабар берди. У айтди: Биз намозда ўтирганимизда нима дейишимизни билмас эдик, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса билган эдилар — сўнг шунга ўхшашини зикр қилди. Шарийк айтди: Ва бизга Жомиъ, яъни ибн Шаддод, Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан худди шундай ривоят қилди. У айтди: У бизга баъзи калималарни ўргатарди, лекин уларни ташаҳҳудни ўргатгани каби ўргатмас эди: «Аллаҳумма, қалбларимизни жамлагин, орамизни ислоҳ қилгин, бизни саломатлик йўлларига ҳидоят қилгин, зулматлардан нурга чиқаргин, ошкор ва яширин фаҳш ишлардан бизни йироқ қилгин, эшитишимизда, кўришларимизда, қалбларимизда, жуфтларимизда ва зурриётларимизда бизга барака бергин, тавбамизни қабул қилгин, албатта Сен тавбаларни қабул қилувчи, раҳмлисан, бизни неъматингга шукр қилувчи, уни мақтаб эътироф этувчилардан қилгин ва уни бизга тўкис қилгин».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ، قَالَ أَخَذَ عَلْقَمَةُ بِيَدِي فَحَدَّثَنِي أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ أَخَذَ بِيَدِهِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ بِيَدِ عَبْدِ اللَّهِ فَعَلَّمَهُ التَّشَهُّدَ فِي الصَّلاَةِ فَذَكَرَ مِثْلَ دُعَاءِ حَدِيثِ الأَعْمَشِ " إِذَا قُلْتَ هَذَا أَوْ قَضَيْتَ هَذَا فَقَدْ قَضَيْتَ صَلاَتَكَ إِنْ شِئْتَ أَنْ تَقُومَ فَقُمْ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ تَقْعُدَ فَاقْعُدْ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Ҳасан ибн Ҳурр Қосим ибн Мухаймирадан ривоят қилди. У айтди: Алқама қўлимдан тутиб менга ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Масъуд унинг қўлидан тутган, ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдуллаҳнинг қўлидан тутиб унга намозда ташаҳҳудни ўргатган эдилар. Сўнг у Аъмаш ҳадисидаги дуонинг ўхшашини зикр қилди: «Буни айтганингда ёки буни адо этганингда намозингни адо этган бўласан. Агар турсанг туравер, агар ўтирсанг ўтиравер».
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي التَّشَهُّدِ " التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ الصَّلَوَاتُ الطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ " . قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ زِدْتُ فِيهَا وَبَرَكَاتُهُ . " السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ ابْنُ عُمَرَ زِدْتُ فِيهَا وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ . " وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Бизга Наср ибн Али ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Бишрдан ривоят қилди: Мен Мужоҳид ибн Умардан ривоят қилаётганини эшитдим, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ташаҳҳуд ҳақида: «Барча таъзимлар Аллаҳга, намозлар ва покликлар (ҳам). Эй Набий, сенга салом, Аллаҳнинг раҳмати ва баракотлари бўлсин». Ибн Умар айтди: «Мен унга ‹ва баракотлари›ни қўшдим. ‹Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ›». Ибн Умар айтди: «Мен унга ‹ягона, Унинг шериги йўқ›ни қўшдим. ‹Ва гувоҳлик бераманки Муҳаммад Унинг бандаси ва Расулидир›».
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ، قَالَ صَلَّى بِنَا أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ فَلَمَّا جَلَسَ فِي آخِرِ صَلاَتِهِ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أُقِرَّتِ الصَّلاَةُ بِالْبِرِّ وَالزَّكَاةِ . فَلَمَّا انْفَتَلَ أَبُو مُوسَى أَقْبَلَ عَلَى الْقَوْمِ فَقَالَ أَيُّكُمُ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا فَأَرَمَّ الْقَوْمُ فَقَالَ أَيُّكُمُ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا فَأَرَمَّ الْقَوْمُ قَالَ فَلَعَلَّكَ يَا حِطَّانُ أَنْتَ قُلْتَهَا . قَالَ مَا قُلْتُهَا وَلَقَدْ رَهِبْتُ أَنْ تَبْكَعَنِي بِهَا . قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا قُلْتُهَا وَمَا أَرَدْتُ بِهَا إِلاَّ الْخَيْرَ . فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَمَا تَعْلَمُونَ كَيْفَ تَقُولُونَ فِي صَلاَتِكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَنَا فَعَلَّمَنَا وَبَيَّنَ لَنَا سُنَّتَنَا وَعَلَّمَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ وَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعِ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَإِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُوا وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمْ أَنْ يَقُولَ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " . لَمْ يَقُلْ أَحْمَدُ " وَبَرَكَاتُهُ " . وَلاَ قَالَ " وَأَشْهَدُ " . قَالَ " وَأَنَّ مُحَمَّدًا " .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Абу Авона Қатодадан хабар берди, (ҳ) ва бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид ривоят қилди, бизга Ҳишом Қатодадан, у Юнус ибн Жубайрдан, у Ҳиттойн ибн Абдуллаҳ Рақошийдан ривоят қилди. У айтди: Абу Мусо Ашъарий бизга намоз ўқиб берди, намозининг охирида ўтирганда жамоадан бир киши: «Намоз бирр (яхшилик) ва закот билан тасдиқланди» деди. Абу Мусо намоздан бурилгач, жамоага юзланиб: «Сизлардан ким фалон фалон сўзни айтди?» деди. Жамоа жим қолди. У яна: «Сизлардан ким фалон фалон сўзни айтди?» деди. Жамоа яна жим қолди. У: «Эҳтимол сен, эй Ҳиттойн, сен айтгандирсан?» деди. У: «Мен айтмадим, лекин сен мени у билан жеркиб ташлашингдан қўрқдим» деди. Шунда жамоадан бир киши: «Мен айтдим, лекин мен у билан фақат яхшиликни кўзладим» деди. Абу Мусо деди: Сизлар намозингизда қандай дейишни билмайсизми? Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга хутба қилиб, бизга ўргатдилар, Суннатимизни баён қилдилар ва намозимизни ўргатиб: «Намоз ўқиганингизда сафларингизни тўғриланглар, сўнг бирингиз сизга имом бўлсин. У такбир айтганда сизлар ҳам такбир айтинглар, у ‹ғайрил мағзуби алайҳим валаззўллийн›ни ўқиганда ‹омийн› денглар, Аллаҳ сизларни ижобат қилади. У такбир айтиб руку қилганда сизлар ҳам такбир айтиб руку қилинглар, чунки имом сиздан олдин руку қилади ва сиздан олдин (бошини) кўтаради» дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мана шу, мана шунинг ўрнига (қоплади). У ‹самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганда сизлар ‹Аллаҳумма роббана лакал ҳамд› денглар, Аллаҳ сизларни эшитади, чунки Аллаҳ таоло Пайғамбари соллаллаҳу алайҳи васаллам тили билан ‹самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деди. У такбир айтиб сажда қилганда сизлар ҳам такбир айтиб сажда қилинглар, чунки имом сиздан олдин сажда қилади ва сиздан олдин (бошини) кўтаради». Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мана шу, мана шунинг ўрнига. Қаъда (ўтириш) бўлганда бирингизнинг биринчи сўзи шу бўлсин: ‹Барча таъзимлар, покликлар ва намозлар Аллаҳга хосдир. Эй Набий, сенга салом, Аллаҳнинг раҳмати ва баракотлари бўлсин. Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, ва гувоҳлик бераманки Муҳаммад Унинг бандаси ва Расулидир›». Аҳмад «ва баракотлари» демади, «ва гувоҳлик бераман» ҳам демади, «ва Муҳаммад...» деди.
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي غَلاَّبٍ، يُحَدِّثُهُ عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ، بِهَذَا الْحَدِيثِ زَادَ " فَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا " . وَقَالَ فِي التَّشَهُّدِ بَعْدَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ زَادَ " وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَوْلُهُ " فَأَنْصِتُوا " . لَيْسَ بِمَحْفُوظٍ لَمْ يَجِئْ بِهِ إِلاَّ سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ .
Бизга Осим ибн Назр ривоят қилди, бизга Муътамир ривоят қилди. У айтди: Мен отамдан эшитдим, бизга Қатода Абу Ғаллобдан ривоят қилди, у Ҳиттойн ибн Абдуллаҳ Рақошийдан шу ҳадисни ривоят қилади, қўшимча қилди: «У қироат қилганда жим туринглар». Ва ташаҳҳудда «Гувоҳлик бераманки Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ»дан кейин: «ягона, Унинг шериги йўқ»ни қўшди. Абу Довуд айтди: Унинг «жим туринглар» деган сўзи маҳфуз (сақланган, саҳиҳ) эмас, бу ҳадисда уни фақат Сулаймон Таймий келтирган.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَطَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ كَمَا يُعَلِّمُنَا الْقُرْآنَ وَكَانَ يَقُولُ " التَّحِيَّاتُ الْمُبَارَكَاتُ الصَّلَوَاتُ الطَّيِّبَاتُ لِلَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Лайс Абу Зубайрдан, у Саъид ибн Жубайр ва Товусдан, улар ибн Аббосдан ривоят қилдилар. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга Қуръанни ўргатганлари каби ташаҳҳудни ўргатардилар ва шундай дердилар: «Барча таъзимлар, муборак ишлар, намозлар ва покликлар Аллаҳга хосдир. Эй Набий, сенга салом, Аллаҳнинг раҳмати ва баракотлари бўлсин. Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, ва гувоҳлик бераманки Муҳаммад Аллаҳнинг Расулидир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْ��ِ سَمُرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، سُلَيْمَانَ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، أَمَّا بَعْدُ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ فِي وَسَطِ الصَّلاَةِ أَوْ حِينَ انْقِضَائِهَا فَابْدَءُوا قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَقُولُوا " التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ وَالصَّلَوَاتُ وَالْمُلْكُ لِلَّهِ ثُمَّ سَلِّمُوا عَلَى الْيَمِينِ ثُمَّ سَلِّمُوا عَلَى قَارِئِكُمْ وَعَلَى أَنْفُسِكُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى كُوفِيُّ الأَصْلِ كَانَ بِدِمَشْقَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ دَلَّتْ هَذِهِ الصَّحِيفَةُ عَلَى أَنَّ الْحَسَنَ سَمِعَ مِنْ سَمُرَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Довуд ибн Суфён ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳассон ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Мусо Абу Довуд ривоят қилди, бизга Жаъфар ибн Саъд ибн Самура ибн Жундуб ривоят қилди, менга Хубайб ибн Сулаймон ибн Самура отаси Сулаймон ибн Самурадан, у Самура ибн Жундубдан ривоят қилди: Аммо баъд: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга буюрдиларки, намознинг ўртасида ёки унинг охирида бўлганингизда саломдан олдин шундай бошлаб айтинг: «Барча таъзимлар, покликлар, намозлар ва мулк Аллаҳга хосдир», сўнг ўнгингизга салом беринглар, сўнг қорийингизга ва ўзларингизга салом беринглар. Абу Довуд айтди: Сулаймон ибн Мусо асли куфалик бўлиб, Дамашқда бўлган. Абу Довуд айтди: Бу саҳифа Ҳасаннинг Самурадан эшитганига далолат қилади.