حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَسْقِي وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ.
Абу Нуъайм бизга айтди: Суфён бизга айтди, Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Аббод ибн Тамимдан, у амакисидан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир сўраб (истисқо учун) чиқдилар ва ридоларини ағдардилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, ёмғир сўраб дуо қилдилар ва қиблага юзланганларида ридоларини ағдариб ўтказдилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозгоҳга чиқиб ёмғир тиладилар ва қиблага юзланганларида ридоларини ағдардилар
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам одамлар билан уларга ёмғир сўраб чиқдилар, туриб, тик турган ҳолда Аллаҳга дуо қилдилар, сўнг қиблага юзландилар ва ридоларини ағдардилар. Уларга ёмғир ёғдирилди.
ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозгоҳга ёмғир тилаб чиқдилар ва дуо қилмоқчи бўлганларида қиблага юзландилар, сўнг ридоларини ағдардилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафийя учун савиқ (қовурилган ун) ва хурмо билан валима қилдилар.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўрқоқликдан, бахилликдан, кўкрак (қалб) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрардилар.