1018-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ёмғир сўраш намози
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَافَى بْنُ عِمْرَانَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، شَكَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَلاَكَ الْمَالِ وَجَهْدَ الْعِيَالِ، فَدَعَا اللَّهَ يَسْتَسْقِي، وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ حَوَّلَ رِدَاءَهُ وَلاَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ.
Ҳасан ибн Бишр бизга айтди: Муъофо ибн Имрон бизга айтди, Авзоийдан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳдан, у Анас ибн Моликдан: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга мол ҳалок бўлганини ва оиланинг машаққатини шикоят қилди. У зот ёмғир сўраб Аллаҳга дуо қилдилар. У (рови) у зот ридоларини ағдарганини ҳам, қиблага юзланганини ҳам зикр қилмади.