حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ يَهُودِيَّةً، جَاءَتْ تَسْأَلُهَا فَقَالَتْ أَعَاذَكِ اللَّهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ. فَسَأَلَتْ عَائِشَةُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيُعَذَّبُ النَّاسُ فِي قُبُورِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَائِذًا بِاللَّهِ مِنْ ذَلِكَ. ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ غَدَاةٍ مَرْكَبًا، فَكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَرَجَعَ ضُحًى، فَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ ظَهْرَانَىِ الْحُجَرِ، ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى، وَقَامَ النَّاسُ وَرَاءَهُ، فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ سُجُودًا طَوِيلاً ثُمَّ قَامَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ قَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ سَجَدَ وَهْوَ دُونَ السُّجُودِ الأَوَّلِ، ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ، ثُمَّ أَمَرَهُمْ أَنْ يَتَعَوَّذُوا مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ
Абдуллаҳ ибн Маслама бизга айтди, Моликдан, у Яҳё ибн Саъиддан, у Амра бинти Абдурраҳмондан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оишадан: Бир яҳудий аёл унинг олдига (бирор нарса) сўраб келди ва унга: ‹Аллаҳ сени қабр азобидан асрасин› деди. Оиша розияллаҳу анҳо Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан: ‹Одамлар қабрларида азобланадиларми?› деб сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан Аллаҳга паноҳ тилаб (‹Аъузу биллаҳи мин залик›) (дедилар). Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир эрталаб уловга миндилар, қуёш тутилди, у зот чошт (зоҳа) пайти қайтдилар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳужралар орасидан ўтдилар, сўнг туриб намоз ўқидилар, одамлар ҳам у зотнинг ортида турди. У зот узун қиём қилдилар, сўнг узун руку қилдилар, сўнг (бошини) кўтариб узун қиём қилдилар — у биринчи қиёмдан камроқ — сўнг узун руку қилдилар — у биринчи рукудан камроқ — сўнг (бошини) кўтариб сажда қилдилар. Сўнг туриб узун қиём қилдилар — у биринчи қиёмдан камроқ — сўнг узун руку қилдилар — у биринчи рукудан камроқ — сўнг узун қиём қилдилар — у биринчи қиёмдан камроқ — сўнг узун руку қилдилар — у биринчи рукудан камроқ — сўнг (бошини) кўтариб сажда қилдилар ва (намоздан) қайтдилар. Сўнг Аллаҳ хоҳлаганча сўз айтдилар, кейин уларга қабр азобидан Аллаҳга паноҳ тилашни буюрдилар.