حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِالنَّاسِ، فَأَطَالَ الْقِرَاءَةَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَطَالَ الْقِرَاءَةَ، وَهْىَ دُونَ قِرَاءَتِهِ الأُولَى، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ دُونَ رُكُوعِهِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ، ثُمَّ قَامَ فَصَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ قَامَ فَقَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ، وَلَكِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُرِيهِمَا عِبَادَهُ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَافْزَعُوا إِلَى الصَّلاَةِ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад бизга айтди: Ҳишом бизга айтди: Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрий ва Ҳишом ибн Урвадан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида қуёш тутилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб одамларга намоз ўқиб бердилар, қироатни узун қилдилар, сўнг руку қилиб рукуни узун қилдилар, сўнг бошини кўтариб қироатни узун қилдилар — у биринчи қироатдан камроқ — сўнг руку қилиб рукуни узун қилдилар — у биринчи рукудан камроқ — сўнг бошини кўтариб икки сажда қилдилар. Сўнг туриб иккинчи ракатда шундай қилдилар, сўнг туриб: «Албатта қуёш ва ой бировнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди, балки улар Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир, у (Аллаҳ) уларни бандаларига кўрсатади. Буни кўрсангиз, намозга шошилинглар», дедилар.