حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو الرَّبِيعِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ خُصَيْفَةَ، عَنِ ابْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ، أَنَّهُ، سَأَلَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ ـ رضى الله عنه ـ فَزَعَمَ أَنَّهُ قَرَأَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم {وَالنَّجْمِ} فَلَمْ يَسْجُدْ فِيهَا.
Сулаймон ибн Довуд Абур-Робиъ бизга айтди: Исмоил ибн Жаъфар бизга айтди: Язид ибн Хусайфа бизга хабар берди, Ибн Қусайтдан, у Ато ибн Ясардан: У унга хабар берди, у Зайд ибн Собит розияллаҳу анҳудан сўради. У (Зайд) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ‹Ван-нажм›ни ўқиб берганини, аммо у зот унда сажда қилмаганини даъво қилди.