حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَنْبَأَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ حَارِثَةَ بْنَ وَهْبٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم آمَنَ مَا كَانَ بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ.
Абул-Валид бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Абу Ишоқ бизга хабар берди: Мен Ҳориса ибн Ваҳбни эшитдим: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга — Минода энг тинч (эмин) ҳолда бўлган пайтда — икки ракат ўқиб бердилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга Минода — одамлар энг кўп ва энг тинч бўлган пайтда — икки ракаат намоз ўқиб берди,
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга пешин ўқиб бердилар, (биринчи қаъдада) ўтириши лозим бўлган ҳолда (ўтирмай қиёмга) турди. Намозининг охирида ўтирган ҳолда икки сажда (саҳв саждаси) қилдилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга — биз ҳеч қачон бўлмаганча кўп ва энг хавфсиз (тинч) ҳолда эдик — Минода икки ракаат ўқиди.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин ва асрнинг (дастлабки) икки ракатида Китобнинг фотиҳаси (Фотиҳа) ва биттадан сурани ўқир, гоҳида бизга оятни (овозини) эшиттирар эдилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга икки ракат ўқиб бердилар, сўнг (намоздан) қайтдилар.
Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Минода — одамлар энг тинч ва энг кўп бўлган пайтда — икки ракаат намоз ўқидим,