حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يُصَلِّي فِي السَّفَرِ عَلَى رَاحِلَتِهِ، أَيْنَمَا تَوَجَّهَتْ يُومِئُ. وَذَكَرَ عَبْدُ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُهُ.
Мусо бизга айтди: Абдулазиз ибн Муслим бизга айтди: Абдуллаҳ ибн Динор бизга айтди: У деди: Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума сафарда улови устида — у қаёққа йўналса — имо (ишора) билан намоз ўқир эди. Абдуллаҳ, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилганини зикр қилди.