Сунани Насоий — 743-ҳадис

Қибла китоби · Қибладан бошқа томонга юзланиш жоиз бўладиган ҳолат

743-ҳадисСунани Насоий · Қибла китоби

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ فِي السَّفَرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهَتْ بِهِ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُ ذَلِكَ ‏.‏

Бизга Қутайба хабар берди, Молик ибн Анасдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарда уловлари устида, у (улов) қайси томонга юзланса, ўша томонга (қараб) намоз ўқир эдилар. Молик деди: Абдуллаҳ ибн Динор деди: «Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 492-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарда уловлари устида, у қайси томонга юзланган бўлса, ўша томон (қараб) намоз ўқир эдилар. Молик деди: Абдуллаҳ ибн Динор деди: Ибн Умар ҳам шундай қиларди.

Саҳиҳи Муслим, 1616-ҳадисМусофир намози

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди. Абдуллаҳ ибн Динор: Ибн Умар (ўзи ҳам) шундай қилар эди, деди.

Саҳиҳул Бухорий, 1096-ҳадисНамозни қисқартириш

Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума сафарда улови устида — у қаёққа йўналса — имо (ишора) билан намоз ўқир эди. Абдуллаҳ, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилганини зикр қилди.

Саҳиҳи Муслим, 3396-ҳадисҲаж китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага — яъни ҳар шанба — келарди; унга гоҳида уловда, гоҳида пиёда келарди. Ибн Динор: «Ибн Умар ҳам буни қиларди» деди.

Саҳиҳи Муслим, 3393-ҳадисҲаж китоби

Моликка Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага гоҳида уловда, гоҳида пиёда келарди.

Саҳиҳул Бухорий, 1105-ҳадисНамозни қисқартириш

Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида — юзлари қаёқда бўлса ўша томонга — бошлари билан имо (ишора) қилиб, нафл (субҳа) ўқир эдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.