حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِجَمْعٍ، غَيْرَ أَنَّهُ يَمُرُّ بِالشِّعْبِ الَّذِي أَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَدْخُلُ فَيَنْتَفِضُ وَيَتَوَضَّأُ، وَلاَ يُصَلِّي حَتَّى يُصَلِّيَ بِجَمْعٍ.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Жувайрия бизга айтди, Нофиъдан: У деди: Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума Жамъ(Муздалифа)да шом билан хуфтонни жам қилар, фақат у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (бурилган) тоғ йўлидан ўтар, унга кириб, (ҳожатдан) енгиллашар ва таҳорат қилар, лекин Жамъ(Муздалифа)да ўқигунча намоз ўқимас эди.