حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَيْثُ أَفَاضَ مِنْ عَرَفَةَ مَالَ إِلَى الشِّعْبِ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي فَقَالَ " الصَّلاَةُ أَمَامَكَ ".
Мусаддад бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Яҳё ибн Саъиддан, у Мусо ибн Уқбадан, у Ибн Аббоснинг чўриси Курайбдан, у Усома ибн Зайд розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Арафадан қайтаётган жойида тоғ йўлига бурилди, ҳожатини бажарди, сўнг таҳорат қилди. Мен: ‹Ё Расулуллаҳ, намоз ўқийсизми?› дедим. У зот: «Намоз олдингда» дедилар.