حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حَرْمَلَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ رَدِفْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عَرَفَاتٍ فَلَمَّا بَلَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الشِّعْبَ الأَيْسَرَ الَّذِي دُونَ الْمُزْدَلِفَةِ أَنَاخَ، فَبَالَ ثُمَّ جَاءَ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ الْوَضُوءَ، فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا خَفِيفًا. فَقُلْتُ الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " الصَّلاَةُ أَمَامَكَ ". فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ، فَصَلَّى ثُمَّ رَدِفَ الْفَضْلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَدَاةَ جَمْعٍ. قَالَ كُرَيْبٌ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ الْفَضْلِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَزَلْ يُلَبِّي حَتَّى بَلَغَ الْجَمْرَةَ.
Қутайба бизга айтди: Исмоил ибн Жаъфар бизга айтди, Муҳаммад ибн Абу Ҳармаладан, у Ибн Аббоснинг чўриси Курайбдан, у Усома ибн Зайд розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортида Арафотдан (мингашиб) келдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Муздалифадан беридаги чап (томондаги) тоғ йўлига етганида, (туяни) чўктирди, сийдик қилди, сўнг келди, мен унга таҳорат (суви)ни қуйдим, у зот енгил таҳорат қилди. Мен: ‹Намоз, ё Расулуллаҳ!› дедим. У зот: «Намоз олдингда (Муздалифада)» дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам минди, ҳатто Муздалифага келди, намоз ўқиди. Сўнг Жамъ (Муздалифа) тонгида Фазл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортидан мингашди. Курайб деди: Менга Абдуллаҳ ибн Аббос розияллаҳу анҳума Фазлдан хабар берди-ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Жамрага етгунча талбия айтишда давом этди.