حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ أُسَامَةُ وَأَنَا جَالِسٌ، كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسِيرُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حِينَ دَفَعَ قَالَ كَانَ يَسِيرُ الْعَنَقَ، فَإِذَا وَجَدَ فَجْوَةً نَصَّ. قَالَ هِشَامٌ وَالنَّصُّ فَوْقَ الْعَنَقِ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ فَجْوَةٌ مُتَّسَعٌ، وَالْجَمِيعُ فَجَوَاتٌ وَفِجَاءٌ، وَكَذَلِكَ رَكْوَةٌ وَرِكَاءٌ. مَنَاصٌ لَيْسَ حِينَ فِرَارٍ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан: У деди: Усомадан сўралди — мен ўтирган эдим: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Видолашув ҳажида — (Арафадан) қайтаётган пайтда — қандай юрар эди?› У: ‹Анақ (ўрта тезлик)да юрар, кенг жой топса, насс (тезроқ) юрар эди› деди. Ҳишом деди: ‹Насс› — анақдан тезроқдир. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: ‹Фажва› — кенглик (очиқ жой), кўплиги — ‹фажавот› ва ‹фижў›, худди ‹раква› ва ‹рикў› (каби). ‹Манос› — қочиш пайти эмас (дегани).