1923-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَأَنَا جَالِسٌ، كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسِيرُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حِينَ دَفَعَ قَالَ كَانَ يَسِيرُ الْعَنَقَ فَإِذَا وَجَدَ فَجْوَةً نَصَّ . قَالَ هِشَامٌ النَّصُّ فَوْقَ الْعَنَقِ .
Бизга Қаънаабий Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан ривоят қилдики, у деди: Мен ўтирган ҳолимда Усома ибн Зайддан сўралди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Видолашув ҳажжида қайтаётганда қандай юрарди? У деди: У ўртача тезликда (анақ) юрарди, бўшлиқ топганда эса тезлатарди (насс). Ҳишом деди: Насс анақдан юқорироқдир.