حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ ثُمَّ أَرْدَفَ أُسَامَةَ فَجَعَلَ يُعْنِقُ عَلَى نَاقَتِهِ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ الإِبِلَ يَمِينًا وَشِمَالاً لاَ يَلْتَفِتُ إِلَيْهِمْ وَيَقُولُ " السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ " . وَدَفَعَ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, бизга Суфён Абдурраҳмон ибн Айёшдан, у Зайд ибн Алидан, у отасидан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъдан, у Алидан ривоят қилди. У деди: Сўнг у Усомани ортига миндирди, у туясида тез юрар, одамлар эса туяларини ўнгга ва чапга урардилар, у эса уларга эътибор бермай: «Вақорлик, эй одамлар» дерди. У қуёш ботган вақтда қайтди.