حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَزَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ ـ رضى الله عنه ـ تَسَحَّرَا، فَلَمَّا فَرَغَا مِنْ سَحُورِهِمَا قَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الصَّلاَةِ فَصَلَّى. قُلْنَا لأَنَسٍ كَمْ كَانَ بَيْنَ فَرَاغِهِمَا مِنْ سَحُورِهِمَا وَدُخُولِهِمَا فِي الصَّلاَةِ قَالَ كَقَدْرِ مَا يَقْرَأُ الرَّجُلُ خَمْسِينَ آيَةً.
Яъқуб ибн Иброҳим бизга айтди: Равҳ бизга айтди: Саъид бизга айтди, Қатодадан, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам ва Зайд ибн Собит розияллаҳу анҳу саҳарлик қилдилар. Саҳарликларидан бўшаганда Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам намозга туриб ўқидилар. Биз Анасдан: ‹Саҳарликларидан бўшашлари билан намозга киришлари орасида (қанча вақт) эди?› деб сўрадик. У: ‹Киши эллик оят ўқийдиган миқдорда›, деди.