1133-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таҳажжуд намози
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ ذَكَرَ أَبِي عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا أَلْفَاهُ السَّحَرُ عِنْدِي إِلاَّ نَائِمًا. تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Иброҳим ибн Саъд бизга айтди: У деди: Отам Абу Саламадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан зикр қилди: У деди: Саҳар (вақти) уни менинг олдимда фақат ухлаб ётган ҳолда топар эди — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни (назарда тутади).