حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ : مَا أَلْفَاهُ السَّحَرُ عِنْدِي إِلاَّ نَائِمًا، تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Абу Тавба Иброҳим ибн Саъддан, у отасидан, у Абу Саламадан, у Оишадан ривоят қилди. У айтди: Саҳар (вақти) уни — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни — менинг ҳузуримда фақат ухлаган ҳолатда топар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Саҳар (вақти) уни менинг олдимда фақат ухлаб ётган ҳолда топар эди — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни (назарда тутади).
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни юқори саҳар (кечанинг охири) — менинг уйимда ёки менинг олдимда — фақат ухлаётган ҳолда(гина) топар эди (яъни саҳар пайти ухлар эди).
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси намоз ўқирди, мен унинг ёнида эдим, ҳайзли эдим, устимда бир тўним бор эди, унинг бир қисми унинг устида эди.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқирдилар, мен эса у зотнинг ёнида ухлаб ётардим. У зот сажда қилганда кийимлари менга тегарди, мен эса ҳайзли эдим. Мусаддад Холиддан зиёда қилди: Сулаймон Шайбоний бизга…
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — у масжидда (эътикофда) бўлган ҳолда — бошини менга киритар, мен уни тарар эдим, у (зот) — муътакиф бўлган пайтида — уйга фақат ҳожат учун(гина) кирар эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иътикофда бўлганида, бошини менга яқинлаштирар, мен уни (сочини) тарар эдим; ва у уйга фақат инсоний ҳожат (қаза-ҳожат) учун кирар эди.