حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، ح وَحَدَّثَنَا هَنَّادٌ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، - وَهَذَا حَدِيثُ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - عَنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهَا أَىُّ حِينٍ كَانَ يُصَلِّي قَالَتْ كَانَ إِذَا سَمِعَ الصُّرَاخَ قَامَ فَصَلَّى .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Ҳаннод Абул-Аҳвасдан ривоят қилди — бу Иброҳимнинг ҳадиси — у Ашъасдан, у отасидан, у Масруқдан ривоят қилди. У айтди: Мен Оишадан — розияллаҳу анҳо — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намози ҳақида сўраб, унга: «У қайси вақтда (тунда) намоз ўқир эди?» дедим. У: «У хўрознинг қичқириғини эшитса, туриб намоз ўқир эди» деди.