6461-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَشْعَثَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ مَسْرُوقًا، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَىُّ الْعَمَلِ كَانَ أَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتِ الدَّائِمُ. قَالَ قُلْتُ فَأَىَّ حِينٍ كَانَ يَقُومُ قَالَتْ كَانَ يَقُومُ إِذَا سَمِعَ الصَّارِخَ.
Масруқ айтди: Оишадан (розияллаҳу анҳо) сўрадим: "Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га қайси амал энг суюкли эди?" Деди: "Доимий (амал)." Мен: "У қайси вақтда турарди (таҳажжудга)?" дедим. Деди: "Хўрознинг овозини эшитганда турарди."