حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ بِشْرٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا أَلْفَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم السَّحَرُ الأَعْلَى فِي بَيْتِي - أَوْ عِنْدِي - إِلاَّ نَائِمًا .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни юқори саҳар (кечанинг охири) — менинг уйимда ёки менинг олдимда — фақат ухлаётган ҳолда(гина) топар эди (яъни саҳар пайти ухлар эди).
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Саҳар (вақти) уни — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни — менинг ҳузуримда фақат ухлаган ҳолатда топар эди.
Саҳар (вақти) уни менинг олдимда фақат ухлаб ётган ҳолда топар эди — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни (назарда тутади).
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — у масжидда (эътикофда) бўлган ҳолда — бошини менга киритар, мен уни тарар эдим, у (зот) — муътакиф бўлган пайтида — уйга фақат ҳожат учун(гина) кирар эди.
Мен Ибн Аббосни шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени юк (оғирлик) ичида — ёки: заифлар ичида — Жамъдан кечаси жўнатди.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мени — ёки: мени олдинга қўйди — Жамъ(Муздалифа)дан юк (заиф аҳл) билан кечаси (олдинга) юборди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси намоз ўқирди, мен унинг ёнида эдим, ҳайзли эдим, устимда бир тўним бор эди, унинг бир қисми унинг устида эди.