حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا الْقِتَالُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنَّ أَحَدَنَا يُقَاتِلُ غَضَبًا، وَيُقَاتِلُ حَمِيَّةً. فَرَفَعَ إِلَيْهِ رَأْسَهُ ـ قَالَ وَمَا رَفَعَ إِلَيْهِ رَأْسَهُ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ قَائِمًا ـ فَقَالَ " مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ".
Бизга Усмон ривоят қилди, у деди: бизга Жарир, Мансурдан, у Абу Воилдан, у Абу Мусодан хабар берди, у деди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келиб: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳ йўлидаги жанг нима? Биздан бири ғазаб (учун) жанг қилади, (яна бири) ҳамият (ғурур) учун жанг қилади,» деди. Шунда у киши унга бошларини кўтардилар — бошларини унга фақат тик тургани учун кўтардилар — ва: «Ким Аллаҳнинг калимаси олий бўлиши учун жанг қилса, у Аллаҳ — азза ва жалла — нинг йўлидадир,» дедилар.