حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ ـ وَهْوَ الشَّيْبَانِيُّ ـ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ جَعَلَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَاأَخَاهُ. فَقَالَ عُمَرُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ ".
Исмоил ибн Халил бизга айтди: Али ибн Мус-ҳир бизга айтди: Абу Ишоқ — у Шайбоний — бизга айтди, Абу Бурдадан, у отасидан: У деди: Умар розияллаҳу анҳу (жароҳатлаб) ўлдирилганида, Суҳайб: ‹Вой биродарим!› дея бошлади. Умар: ‹Сен билмайсанми, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Албатта маййит тирик (аҳли)нинг йиғлаши сабабли азобланади› деганлар-ку› деди.