حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَمَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ بِالْقِتَالِ، فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан. Ва Лайс деди: Абдурраҳмон ибн Холид менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан: Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳу деди: Абу Бакр розияллаҳу анҳу: ‹Аллаҳга қасамки, агар улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бериб турган бир улоқниёки эчкини (закот) мендан ман қилса, мен уларни уни ман қилгани учун, албатта жанг қилар эдим› деди. Умар розияллаҳу анҳу деди: У фақат — мен Аллаҳ Абу Бакр розияллаҳу анҳунинг кўксини жанг(қарори) билан очганини кўрдим, шунда мен у ҳақ эканини билдим — (дегани)дир.