حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Абул-Ямон Ҳакам ибн Нофиъ бизга айтди: Шуъайб ибн Абу Ҳамза бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуд бизга айтди: Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳу деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этиб, Абу Бакр розияллаҳу анҳу (халифа) бўлганида ва араблардан ким кофир бўлган бўлса кофир бўлганида (закотни рад этганида), Умар розияллаҳу анҳу: ‹Сен одамлар билан қандай жанг қиласан? Ҳолбуки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Мен одамлар билан улар ‹Ло илаҳа иллаллаҳ› дегунча жанг қилишга буюрилдим. Ким уни айтса, моли ва жонини мендан сақлаб олди — унинг ҳақи (жазоси) билан бўлса бундан мустасно — унинг ҳисоби эса Аллаҳ зиммасида› деганлар-ку?› деди. У (Абу Бакр): ‹Аллаҳга қасамки, мен намоз билан закотни ажратган (бирини адо этиб, бирини рад этган) киши билан, албатта жанг қиламан, чунки закот мол ҳақидир. Аллаҳга қасамки, агар улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бериб турган бир улоқниёки эчкини (закот) мендан ман қилса, мен уларни уни ман қилгани учун, албатта жанг қилар эдим› деди. Умар розияллаҳу анҳу деди: Аллаҳга қасамки, бу — Аллаҳ Абу Бакр розияллаҳу анҳунинг кўксини (ҳақиқатга) очган(лиги)дан бошқа нарса эмас эди, мен у (Абу Бакрнинг гапи) ҳақ эканини билдим.