حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فِيمَا سَقَتِ السَّمَاءُ وَالْعُيُونُ أَوْ كَانَ عَثَرِيًّا الْعُشْرُ، وَمَا سُقِيَ بِالنَّضْحِ نِصْفُ الْعُشْرِ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ هَذَا تَفْسِيرُ الأَوَّلِ لأَنَّهُ لَمْ يُوَقِّتْ فِي الأَوَّلِ ـ يَعْنِي حَدِيثَ ابْنِ عُمَرَ ـ وَفِيمَا سَقَتِ السَّمَاءُ الْعُشْرُ وَبَيَّنَ فِي هَذَا وَوَقَّتَ، وَالزِّيَادَةُ مَقْبُولَةٌ، وَالْمُفَسَّرُ يَقْضِي عَلَى الْمُبْهَمِ إِذَا رَوَاهُ أَهْلُ الثَّبَتِ، كَمَا رَوَى الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُصَلِّ فِي الْكَعْبَةِ. وَقَالَ بِلاَلٌ قَدْ صَلَّى. فَأُخِذَ بِقَوْلِ بِلاَلٍ وَتُرِكَ قَوْلُ الْفَضْلِ.
Саъид ибн Абу Марям бизга айтди: Абдуллаҳ ибн Ваҳб бизга айтди: Юнус ибн Язид менга хабар берди, Зуҳрийдан, у Салим ибн Абдуллаҳдан, у отаси розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Осмон (ёмғир) ва булоқлар суғорган (экин)да ёки ўзи (илдизи билан намни) эмган (экин)да — ўндан бир (ушр), туяда (машаққат билан) суғорилган (экин)да — ўндан бирнинг ярми (закот)» дедилар. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Бу — биринчининг (яъни Ибн Умар ҳадисининг) тафсиридир, чунки биринчида вақт (миқдор) белгиланмаган эди: ‹Осмон суғорган (экин)да ўндан бир› (деган). Бунда (у зот) буни очиб, белгилади. Зиёда эса қабул қилинади. Тафсир қилинган (гап) собит аҳли (ишончли рови) ривоят қилса, мубҳам (ноаниқ)ни ҳал қилади. Худди Фазл ибн Аббос Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Каъбада намоз ўқимади деб ривоят қилгани, Билол эса: ‹Ўқиди› деган. Билолнинг сўзи олинди ва Фазлнинг сўзи тарк қилинди.