حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ ـ هُوَ الدَّسْتَوَائِيُّ ـ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَنَفَّسْ فِي الإِنَاءِ، وَإِذَا أَتَى الْخَلاَءَ فَلاَ يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ، وَلاَ يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ ".
Бизга Муоз ибн Фазола ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом — у ад-Даставоий — Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатодадан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан бири (сув) ичганда, идишнинг ичига нафас чиқармасин; ҳожатхонага келганда, авратини ўнг қўли билан ушламасин ва ўнг қўли билан (истинжо қилиб) артмасин,» дедилар.