1682-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةً بِغَيْرِ مِيقَاتِهَا إِلاَّ صَلاَتَيْنِ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ، وَصَلَّى الْفَجْرَ قَبْلَ مِيقَاتِهَا.
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс бизга айтди: Отам бизга айтди: Аъмаш бизга айтди: Умора менга айтди, Абдурраҳмондан, у Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни бирор намозни ўз вақтидан бошқа (вақтда) ўқиганини кўрмадим, фақат икки намоздан бошқа: шом билан хуфтонни жам қилди, ва фажрни ўз вақтидан олдин ўқиди.