حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ نَزَلْنَا الْمُزْدَلِفَةَ فَاسْتَأْذَنَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَوْدَةُ أَنْ تَدْفَعَ قَبْلَ حَطْمَةِ النَّاسِ، وَكَانَتِ امْرَأَةً بَطِيئَةً، فَأَذِنَ لَهَا، فَدَفَعَتْ قَبْلَ حَطْمَةِ النَّاسِ، وَأَقَمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا نَحْنُ، ثُمَّ دَفَعْنَا بِدَفْعِهِ، فَلأَنْ أَكُونَ اسْتَأْذَنْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا اسْتَأْذَنَتْ سَوْدَةُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ مَفْرُوحٍ بِهِ.
Абу Нуъайм бизга айтди: Афлаҳ ибн Ҳумайд бизга айтди, Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Биз Муздалифага тушдик. Савда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан одамларнинг тиқилишидан олдин (Минога) қайтишга изн сўради — у суст (секин) аёл эди — у зот унга изн берди, у одамларнинг тиқилишидан олдин қайтди. Биз эса тонгга чиқгунча турдик, сўнг у зотнинг қайтиши билан (бирга) қайтдик. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан — Савда изн сўрагандек — изн сўраган бўлишим, мен учун ҳар қандай шод (хурсанд) бўлинадиган нарсадан севимлироқдир.