حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَحَدَنَا يَجِدُ فِي نَفْسِهِ - يُعَرِّضُ بِالشَّىْءِ - لأَنْ يَكُونَ حُمَمَةً أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ بِهِ فَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي رَدَّ كَيْدَهُ إِلَى الْوَسْوَسَةِ " . قَالَ ابْنُ قُدَامَةَ " رَدَّ أَمْرَهُ " . مَكَانَ " رَدَّ كَيْدَهُ " .
Бизга Усмон ибн Аби Шайба ва ибн Қудама ибн Аъян ривоят қилиб, иккаласи деди: бизга Жарир ривоят қилди, Мансурдан, у Заррдан, у Абдуллаҳ ибн Шаддоддан, у ибн Аббосдан ривоят қилди, у деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келиб: «Эй Расулуллаҳ, биздан бири ўз нафсида шундай нарсани топадики — бир нарсага ишора қилиб — уни тилга олишдан кўра кўмир бўлиб қолиши унга кўпроқ севимлироқдир» деди. Шунда у: «Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, алҳамдулиллаҳил-лази радда кайдаҳу илал-васваса (Унинг макрини васвасага қайтарган Аллаҳга ҳамд бўлсин)» деди. Ибн Қудама: «Радда амраҳу (Унинг ишини қайтарган)» деди, «радда кайдаҳу» ўрнига.