حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَنَا أَبُو رَافِعٍ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَمْرٍ كَانَ يَرْفَقُ بِنَا وَطَاعَةُ اللَّهِ وَطَاعَةُ رَسُولِهِ أَرْفَقُ بِنَا نَهَانَا أَنْ يَزْرَعَ أَحَدُنَا إِلاَّ أَرْضًا يَمْلِكُ رَقَبَتَهَا أَوْ مَنِيحَةً يَمْنَحُهَا رَجُلٌ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ ривоят қилди, бизга Умар ибн Зарр Мужоҳиддан, у ибн Рофиъ ибн Хадиждан, у отасидан ривоят қилди, айтди: Бизнинг олдимизга Абу Рофиъ Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузуридан келди ва деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни биз учун енгиллик бўлган бир ишдан қайтардилар, ҳолбуки Аллаҳга итоат ва Расулига итоат биз учун енгилроқдир. Бизни, бирортамиз фақат эгаси бўлган ерни ёки бир киши (бепул) берган маниҳа (фойдаланиш учун берилган ер)дан бошқа жойга экин экишдан қайтардилар.