حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، وَمَرْوَانَ، قَالاَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ، حَتَّى إِذَا كَانُوا بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْهَدْىَ وَأَشْعَرَ وَأَحْرَمَ بِالْعُمْرَةِ.
Аҳмад ибн Муҳаммад бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Мисвар ибн Махрама ва Марвондан: Иккаласи: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳудайбия замонида Мадинадан — ашобларидан ўн бир юз (1100)дан ортиғи билан — чиқди, ҳатто Зул-Ҳулайфада бўлганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳадяга (белги) тақди, ишъор қилди (туянинг ўркачини қонатиб белгилади) ва умрага иҳром боғлади.