وَقَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا رَمَى الْجَمْرَةَ الَّتِي تَلِي مَسْجِدَ مِنًى يَرْمِيهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍ، ثُمَّ تَقَدَّمَ أَمَامَهَا فَوَقَفَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ رَافِعًا يَدَيْهِ يَدْعُو، وَكَانَ يُطِيلُ الْوُقُوفَ، ثُمَّ يَأْتِي الْجَمْرَةَ الثَّانِيَةَ، فَيَرْمِيهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍ، ثُمَّ يَنْحَدِرُ ذَاتَ الْيَسَارِ مِمَّا يَلِي الْوَادِيَ، فَيَقِفُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ رَافِعًا يَدَيْهِ يَدْعُو، ثُمَّ يَأْتِي الْجَمْرَةَ الَّتِي عِنْدَ الْعَقَبَةِ فَيَرْمِيهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ عِنْدَ كُلِّ حَصَاةٍ، ثُمَّ يَنْصَرِفُ وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا. قَالَ الزُّهْرِيُّ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ مِثْلَ هَذَا عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ.
Муҳаммад деди: Усмон ибн Умар бизга айтди: Юнус бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мино масжидига яқин Жамрани отса, уни етти тош билан отар, ҳар тош билан отганида такбир айтар, сўнг унинг олдига ўтиб, қиблага юзланган, икки қўлини кўтарган ҳолда туриб, дуо қилар, ва туришни узоқ қилар эди, сўнг иккинчи Жамрага келиб, уни етти тош билан отар, ҳар тош билан отганида такбир айтар, сўнг водий ён томонидаги чап томонга тушар, қиблага юзланган, икки қўлини кўтарган ҳолда туриб, дуо қилар эди, сўнг Ақаба ёнидаги Жамрага келиб, уни етти тош билан отар, ҳар тош ёнида такбир айтар, сўнг қайтар, унинг ёнида турмас эди. Зуҳрий деди: Мен Салим ибн Абдуллаҳни — бунинг мислини отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан — сўзлаб бераётганини эшитди, ва Ибн Умар (ҳам) шундай қилар эди.