حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، قَالَ وَهُوَ الَّذِي مَجَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَجْهِهِ وَهْوَ غُلاَمٌ مِنْ بِئْرِهِمْ. وَقَالَ عُرْوَةُ عَنِ الْمِسْوَرِ وَغَيْرِهِ يُصَدِّقُ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ وَإِذَا تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَادُوا يَقْتَتِلُونَ عَلَى وَضُوئِهِ.
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Яъқуб ибн Иброҳим ибн Саъд ривоят қилди, у деди: бизга отам, Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: менга Маҳмуд ибн Рабиъ хабар берди — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бола эканлигида уларнинг қудуғидан (олган сувини) юзига пуркаган (киши) эди. Урва ал-Мисвар ва бошқалардан (ривоят қилиб): уларнинг ҳар бири бир-бирини тасдиқлайди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат қилганларида, (саҳобалар) у кишининг таҳорат (суви) устида деярли уришиб кетардилар.