باب اسْتِعْمَالِ فَضْلِ وَضُوءِ النَّاسِ
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ، يَقُولُ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْهَاجِرَةِ، فَأُتِيَ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَأْخُذُونَ مِنْ فَضْلِ وَضُوئِهِ فَيَتَمَسَّحُونَ بِهِ، فَصَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ، وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ.
Бизга Одам ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳакам ривоят қилди, у деди: мен Абу Жуҳайфани шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга пешин чоғида чиқдилар. Унга таҳорат (суви) келтирилди, у киши таҳорат қилдилар. Одамлар у кишининг таҳоратидан ортган (сув)дан олиб, у билан (баданларига) сурта бошладилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) пешинни икки ракаат, асрни икки ракаат ўқидилар — олдиларида (сутра қилиб) аназа (таёқ) (турарди).
وَقَالَ أَبُو مُوسَى دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِقَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ فِيهِ، وَمَجَّ فِيهِ ثُمَّ قَالَ لَهُمَا اشْرَبَا مِنْهُ، وَأَفْرِغَا عَلَى وُجُوهِكُمَا وَنُحُورِكُمَا.
Абу Мусо деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ичида сув бўлган бир коса сўраб, унда қўллари ва юзларини ювдилар, унга (оғизларидан сувни) пуркадилар, сўнг иккаласига (икки аёлга): «Ундан ичинглар ва юзларингизга ҳамда кўкракларингизга қуйинглар,» дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، قَالَ وَهُوَ الَّذِي مَجَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَجْهِهِ وَهْوَ غُلاَمٌ مِنْ بِئْرِهِمْ. وَقَالَ عُرْوَةُ عَنِ الْمِسْوَرِ وَغَيْرِهِ يُصَدِّقُ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ وَإِذَا تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَادُوا يَقْتَتِلُونَ عَلَى وَضُوئِهِ.
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Яъқуб ибн Иброҳим ибн Саъд ривоят қилди, у деди: бизга отам, Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: менга Маҳмуд ибн Рабиъ хабар берди — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бола эканлигида уларнинг қудуғидан (олган сувини) юзига пуркаган (киши) эди. Урва ал-Мисвар ва бошқалардан (ривоят қилиб): уларнинг ҳар бири бир-бирини тасдиқлайди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат қилганларида, (саҳобалар) у кишининг таҳорат (суви) устида деярли уришиб кетардилар.