حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُوَاصِلُوا، فَأَيُّكُمْ أَرَادَ أَنْ يُوَاصِلَ فَلْيُوَاصِلْ حَتَّى السَّحَرِ ". قَالُوا فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ، يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ، إِنِّي أَبِيتُ لِي مُطْعِمٌ يُطْعِمُنِي وَسَاقٍ يَسْقِينِ ".
Иброҳим ибн Ҳамза бизга айтди: Ибн Абу Ҳозим менга айтди, Язиддан, у Абдуллаҳ ибн Хаббобдан, у Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳудан: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Висол тутмангиз. Сиздан ким висол тутишни хоҳласа, саҳаргача висол тутсин» дедилар. Улар: ‹Сен висол тутяпсан-ку, ё Расулуллаҳ?› деди. У зот: «Мен сизларнинг ҳолатингиздек эмасман, мен — менга таомлантирувчи таомлантирган ва суғорувчи суғорган ҳолда тунайман» дедилар.