حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِيَّاكُمْ وَالْوِصَالَ ". مَرَّتَيْنِ قِيلَ إِنَّكَ تُوَاصِلُ. قَالَ " إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِ، فَاكْلَفُوا مِنَ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ ".
Яҳё бизга айтди: Абдурраззоқ бизга айтди, Маъмардан, у Ҳаммомдан: У Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни (эшитди), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Висолдан эҳтиёт бўлинг» — икки марта (дедилар). ‹Сен висол тутяпсан-ку› дейилди. У зот: «Мен — Роббим мени таомлантирган ва суғорган ҳолда — тунайман. Амалдан тоқатингиз етганча(сини) ўз зиммангизга олинг» дедилар.