حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْوِصَالِ فِي الصَّوْمِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِنَّكَ تُوَاصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " وَأَيُّكُمْ مِثْلِي إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِ ". فَلَمَّا أَبَوْا أَنْ يَنْتَهُوا عَنِ الْوِصَالِ وَاصَلَ بِهِمْ يَوْمًا ثُمَّ يَوْمًا، ثُمَّ رَأَوُا الْهِلاَلَ، فَقَالَ " لَوْ تَأَخَّرَ لَزِدْتُكُمْ ". كَالتَّنْكِيلِ لَهُمْ، حِينَ أَبَوْا أَنْ يَنْتَهُوا.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: У деди: Абу Салама ибн Абдурраҳмон менга айтди: Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳу деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рўзада висолдан қайтарди. Унга мусулмонлардан бир киши: ‹Сен висол тутяпсан-ку, ё Расулуллаҳ?› деди. У зот: «Сиздан қайсингиз мен каби? Мен — Роббим мени таомлантирган ва суғорган ҳолда — тунайман» дедилар. Улар висолдан тўхташдан бош тортганларида, у зот улар билан бир кун, сўнг (яна) бир кун висол тутди, сўнг улар ҳилолни кўрди. У зот: «Агар у (ой) кечикканида, мен сизларга (яна) қўшар эдим» дедилар — улар (висолдан) тўхташдан бош тортганларида, уларга танбеҳ (жазо) бергандек.