Саҳиҳул Бухорий — 198-ҳадис

Таҳорат китоби · Идиш ва ёғоч, тош идишларда ғусл ва таҳорат

198-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таҳорат китоби

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ، اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ فِي أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي، فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ رَجُلَيْنِ تَخُطُّ رِجْلاَهُ فِي الأَرْضِ بَيْنَ عَبَّاسٍ وَرَجُلٍ آخَرَ‏.‏ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَأَخْبَرْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الآخَرُ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ هُوَ عَلِيٌّ‏.‏ وَكَانَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ تُحَدِّثُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَعْدَ مَا دَخَلَ بَيْتَهُ وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ ‏ "‏ هَرِيقُوا عَلَىَّ مِنْ سَبْعِ قِرَبٍ، لَمْ تُحْلَلْ أَوْكِيَتُهُنَّ، لَعَلِّي أَعْهَدُ إِلَى النَّاسِ ‏"‏‏.‏ وَأُجْلِسَ فِي مِخْضَبٍ لِحَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ طَفِقْنَا نَصُبُّ عَلَيْهِ تِلْكَ حَتَّى طَفِقَ يُشِيرُ إِلَيْنَا أَنْ قَدْ فَعَلْتُنَّ، ثُمَّ خَرَجَ إِلَى النَّاسِ‏.‏

Бизга Абул-Ямон ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб, аз-Зуҳрийдан хабар берди, у деди: менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба хабар бердики, Оиша деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) оғирлашиб, оғриқлари кучайганида, хотинларидан менинг уйимда парвариш қилинишлари (учун) изн сўрадилар; улар изн бердилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки киши орасида — оёқлари ерда судралиб — Аббос ва бошқа бир киши (орасида) чиқдилар. Убайдуллаҳ деди: Мен буни Абдуллаҳ ибн Аббосга айтдим. У: «Бошқа киши кимлигини биласанми?» деди. Мен: «Йўқ,» дедим. У: «У — Али,» деди. Оиша (розияллаҳу анҳо) шундай ривоят қиларди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уйларига кириб, оғриқлари кучайгач: «Менга оғзи боғланган (очилмаган) етти мешдан (сув) қуйинглар, эҳтимол мен одамларга (васият) тайинларман,» дедилар. У киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Ҳафсанинг тоғорасига ўтқазилдилар. Сўнг биз ўша (сув)дан у кишига қуя бошладик, токи у киши бизга: ‹қилдингиз (бўлди)› деб ишора қила бошладилар. Кейин одамларнинг олдига чиқдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам