206-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَأَهْوَيْتُ لأَنْزِعَ خُفَّيْهِ فَقَالَ " دَعْهُمَا، فَإِنِّي أَدْخَلْتُهُمَا طَاهِرَتَيْنِ ". فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, у деди: бизга Закариё, Омирдан, у Урва ибн ал-Муғийрадан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга бир сафарда эдим. Мен у кишининг маҳсиларини ечиб олмоқчи бўлиб эгилдим. У: «Уларни қўй; чунки мен уларни иккаласини пок (таҳоратли) ҳолатда кийган эдим,» дедилар ва улар устига маш тортдилар.