حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ الْقَاسِمِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهُ كَانَ لَهَا ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرُ مَمْدُودٌ إِلَى سَهْوَةٍ فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَيْهِ فَقَالَ " أَخِّرِيهِ عَنِّي " . قَالَتْ فَأَخَّرْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Абдурроҳман ибн Қосимдан ривоят қилди, у деди: Мен Қосимдан эшитдим, у Оишадан ривоят қилиб айтдики: Оишада тасвирлар бўлган бир мато бор эди, у токчага осилган эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга қараб намоз ўқир эдилар. Сўнг у зот: «Буни мендан нарида қил» дедилар. У (Оиша) деди: «Мен уни нарида олдим ва ундан ёстиқлар ясадим.»