حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ، وَعَلَيْهِ دَيْنٌ فَاسْتَعَنْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى غُرَمَائِهِ أَنْ يَضَعُوا مِنْ دَيْنِهِ، فَطَلَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِمْ، فَلَمْ يَفْعَلُوا، فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبْ فَصَنِّفْ تَمْرَكَ أَصْنَافًا، الْعَجْوَةَ عَلَى حِدَةٍ، وَعَذْقَ زَيْدٍ عَلَى حِدَةٍ، ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَىَّ ". فَفَعَلْتُ، ثُمَّ أَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَلَسَ عَلَى أَعْلاَهُ، أَوْ فِي وَسَطِهِ ثُمَّ قَالَ " كِلْ لِلْقَوْمِ ". فَكِلْتُهُمْ حَتَّى أَوْفَيْتُهُمُ الَّذِي لَهُمْ، وَبَقِيَ تَمْرِي، كَأَنَّهُ لَمْ يَنْقُصْ مِنْهُ شَىْءٌ. وَقَالَ فِرَاسٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ حَدَّثَنِي جَابِرٌ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَمَا زَالَ يَكِيلُ لَهُمْ حَتَّى أَدَّاهُ، وَقَالَ هِشَامٌ عَنْ وَهْبٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " جُذَّ لَهُ فَأَوْفِ لَهُ ".
Бизга Абдон ривоят қилди, бизга Жарир хабар берди, у Муғирадан, у Шаъбийдан, у Жобирдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Абдуллаҳ ибн Амр ибн Ҳаром вафот этди, унинг устида қарз бор эди. Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан унинг қарздорлари унинг қарзидан камайтиришлари учун ёрдам сўрадим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улардан сўради, лекин улар қилмадилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга деди: «Бориб хурмоларингни навларга ажрат: Ажва алоҳида, Азқи Зайд алоҳида, сўнг менга одам юбор». Мен шундай қилдим, сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га одам юбордим. У унинг энг тепасига ёки ўртасига ўтириб деди: «Қавмга ўлчаб бер». Мен уларнинг ҳақларини тўлиқ бергунча ўлчаб бердим, менинг хурмом эса гўё ундан ҳеч нарса камаймагандек қолди. Фирос эса Шаъбийдан: менга Жобир Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди: «У уларга ўлчаб беришда давом этди, токи уни тўла адо этгунча». Ҳишом эса Ваҳбдан, у Жобирдан: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Унга узиб бер ва унга тўла адо эт».