أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ - قَالَ - وَتَرَكَ دَيْنًا فَاسْتَشْفَعْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى غُرَمَائِهِ أَنْ يَضَعُوا مِنْ دَيْنِهِ شَيْئًا فَطَلَبَ إِلَيْهِمْ فَأَبَوْا فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبْ فَصَنِّفْ تَمْرَكَ أَصْنَافًا الْعَجْوَةَ عَلَى حِدَةٍ وَعَذْقَ ابْنِ زَيْدٍ عَلَى حِدَةٍ وَأَصْنَافَهُ ثُمَّ ابْعَثْ إِلَىَّ ". قَالَ فَفَعَلْتُ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَلَسَ فِي أَعْلاَهُ أَوْ فِي أَوْسَطِهِ ثُمَّ قَالَ " كِلْ لِلْقَوْمِ ". قَالَ فَكِلْتُ لَهُمْ حَتَّى أَوْفَيْتُهُمْ ثُمَّ بَقِيَ تَمْرِي كَأَنْ لَمْ يَنْقُصْ مِنْهُ شَىْءٌ.
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Жарир ривоят қилди, у Муғирадан, у аш-Шаъбийдан, у Жобирдан (розияллаҳу анҳу ривоят қилди), у деди: Абдуллаҳ ибн Амр ибн Ҳаром вафот этди — деди — ва қарз қолдирди. Мен қарздорларидан қарзидан бир нарсани (кечиб) қолдиришларини сўраб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шафеъ қилдим (воситачиликка чақирдим). У улардан (шуни) талаб қилдилар, улар эса рад этишди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Бориб, хурмоларингни турларга ажрат: ажвани алоҳида, Ибн Зайд хурмосини алоҳида ва бошқа турларини (алоҳида), сўнг менга (хабар) юбор,» дедилар. У деди: мен шундай қилдим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) келдилар ва унинг энг тепасига ёки ўртасига ўтирдилар, кейин: «Бу жамоага ўлчаб бер,» дедилар. У деди: мен уларга ўлчаб бердим, ҳатто уларга (қарзни) тўлиқ адо этдим, сўнг менинг хурмом гўё ундан ҳеч нарса камаймагандек қолиб турди.