حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّجْشِ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, бизга Молик ривоят қилди, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нажшдан (нархни кўтариш учун ёлғон баҳодан) ман қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нажшдан (савдода нархни кўтариш учун ёлғон талабдан) қайтарди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳбо (талон-тарож қилиб ўлжани олиш) ва мусладан (жасадни шаклини бузиб майиб қилиш)дан ман қилди.
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳажни ёлғиз (ифрад қилиб) адо этди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уловини кўндаланг қўяр ва унга қараб намоз ўқир эди.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ибн Умму Мактумни одамларга имомлик қилиш учун ўрнига қолдирди, ҳолбуки у (ибн Умму Мактум) кўр эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эркак кишининг заъфарон билан хушбўйланишини ман қилдилар.