2200-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ ذَكَرْنَا عِنْدَ إِبْرَاهِيمَ الرَّهْنَ فِي السَّلَفِ، فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ. ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اشْتَرَى طَعَامًا مِنْ يَهُودِيٍّ إِلَى أَجَلٍ، فَرَهَنَهُ دِرْعَهُ.
Бизга Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Аъмаш ривоят қилди, у деди: Биз Иброҳимнинг олдида салаф (олдиндан тўлов)даги гаровни зикр қилдик. У деди: Унда зарар йўқ. Сўнг бизга Асваддан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир яҳудийдан муддатга (қарзга) таом сотиб олди ва унга совутини гаровга қўйди.